Σούπερ Τρίτη στις ΗΠΑ

Σήμερα, κατά πάσα πιθανότητα, κρίνεται το χρίσμα στους Δημοκρατικούς και τους Ρεπουμπλικάνους στις ΗΠΑ. Η «Σούπερ Τρίτη» είναι η ημέρα όπου κρίνονται οι περισσότεροι delegates: περίπου το 1/3 για τους Δημ. και οι μισοί των Ρεπουμπλικανών.

Δυστυχώς φαίνεται ότι η δυναμική του Μπέρνι Σάντερς έχει ξεφουσκώσει μετά τη σημαντική ήττα του το Σάββατο στη Νότια Καρολίνα από τη Χίλαρι Κλίντον, με 48 μονάδες διαφορά. Οι Αμερικανοί δημοκρατικοί – κυρίως οι Αφροαμερικανοί – διάλεξαν το κατεστημένο και όχι την αλλαγή.

Η αλλαγή όμως δεν σταματάει, με κάθε τίμημα. Στην προκειμένη, το τίμημα είναι ο οδοστρωτήρας Τράμπ. serveimage.jpeg

Δεν ξέρω τι να πρωτογράψω για τον Τραμπ. Τον παρακολουθώ αρκετά αυτές τις μέρες, κάθομαι και βλέπω ολόκληρες ομιλίες του. Ας γράψω εδώ κάποιες απο τις εντυπώσεις μου.

  • Κατ’ αρχάς, ο Τραμπ είναι πωλητής. Καλός πωλητής. Οι περισσότερες λέξεις που χρησιμοποιεί είναι μονοσύλλαβες. Τις καταλαβαίνουν όλοι. Αλλά αν δεις μια ομιλία του και μετά σε ρωτήσει κάποιος τι είπε ο Τραμπ, δεν θα ξέρεις τι να πεις. Ο Τραμπ δεν λέει τίποτα. Δεν μετράνε καθόλου αυτά που λέει, αλλά το πώς τα λέει. Ιδού για του λόγου του αληθές μια εξαιρετική ανάλυση χαρακτηριστικής απάντησης του Τραμπ σε κάποιο ερώτημα.
  • Οι ομιλίες του Τραμπ είναι σόου. Κάνει πράγματα που κανένας αξιοπρεπής πολιτικός – ή αξιοπρεπή άνθρωπος γενικά – δεν θα έκανε. Αλλά γι’ αυτό το κάνει. Δεν τον νοιάζει η αξιοπρέπεια. Προωθεί το προφίλ του θυμωμένου υποψήφιου που ξεφεύγει από τα κατεστημένα. Δείτε εδώ μια χαρακτηριστική σκηνή όπου κοροϊδεύει τον αντίπαλό του Μάρκο Ρούμπιο επειδή κατά τη διάρκεια ντιμπέιτ ήπιε νερό όχι από ποτήρι, αλλά απο μπουκάλι με την ετικέτα να φαίνεται (άρα έκανε διαφήμιση).
  • Ο Τραμπ βρίζει συνεχώς τους δημοσιογράφους. Χυδαία. Ρολάρει πάνω στην απέχθεια που ο κόσμος έχει αναπτύξει στα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης. Τουλάχιστον ο κόσμος έχει διακρίνει ποιος είναι ο ρόλος των μίντια – αλλά και πάλι χάφτει τον Τραμπ.
  • Ο Τραμπ έχει ξεκινήσει να μεταδίδει στο twitter αποφθέγματα του Μουσολίνι! Ξέρει ότι όσο τραβάει το σκοινί τόσο κερδίζει. Το γεγονός ότι σε μεγάλη μερίδα των Αμερικανών αυτό αρέσει δείχνει ότι όλα τα χρόνια όπου προωθείται το αστυνομικό κράτος στις ΗΠΑ έχουν πιάσει τόπο και πλέον αυτό μπορεί να γίνει απροκάλυπτα. Και αυτό θα γίνει με τον Τραμπ: η φανέρωση του σκοτεινού προσώπου των ΗΠΑ που όλα αυτά τα χρόνια βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια, κάτω από ένα πρόσχημα δημοκρατίας και πολιτικής ορθότητας. Όχι πια. Ιδού: Ο Τραμπ μεταφέρει στο κοινό του μια ιστορία σύμφωνα με την οποία ο στρατηγός Τζον Πέρσινγκ κατέστειλε μουσουλμανική εξέγερση «τρομοκρατών» στις Φιλιππίνες στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν η χώρα ήταν αμερικανική αποικία, με τον εξής τρόπο: βούτηξε 50 σφαίρες σε αίμα γουρουνιού με τις οποίες το εκτελεστικό απόσπασμα σκότωσε 50 αιχμαλώτους μουσουλμάνους. Στον 50ό σταμάτησαν και του είπαν να πάει να διηγηθεί στους δικούς του τι είδε. «Και δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα για 25 χρόνια» είπε ο περιχαρής Τραμπ στο κοινό του. Το εντυπωσιακό δεν είναι ότι ο Τραμπ λέει μια τέτοια μακάβρια και φρικιαστική ιστορία, ούτε ότι η ίδια η ιστορία είναι ψέματα, αλλά ότι υπάρχει αυτή τη στιγμή αμερικανικό κοινό που χειροκροτάει παθιασμένα όταν ακούει για εκτελέσεις μουσουλμάνων με σφαίρες βουτηγμένες σε αίμα χοίρου.

Καθώς γράφω όλα αυτά σκέφτομαι ότι ουσιαστικά δεν είναι η προοπτική του βασιλιά Τραμπ που φοβάμαι. Μάλιστα καλωσορίζω την ευκαιρία ένας τρελός νάρκισσος να τα κάνει γης μαδιάμ στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα και να δείξει κατάματα στις ΗΠΑ ένα από τα πιο άσχημα πρόσωπά της. Αυτό που φοβάμαι πιο πολύ είναι να χρησιμοποιηθεί (και) ο Τραμπ. Δηλαδή, το βαθύ κράτος – το Πεντάγωνο εν την προκειμένη – να αρνηθεί να ακολουθήσει τα όσα ο πρόεδρος Τραμπ θα λέει και να κάνει τα δικά του. Κοινώς, ένα πολύ ωραίο πραξικόπηα ώστε να τελειώνουμε και με όσες ελευθερίες δεν έχουν ήδη εκπαραθυρωθεί όλα αυτά τα χρόνια του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας». Πραξικόπημα στο όνομα ποιανου πράγματος; Ε, κάτι θα βρεθεί… Να ένα καλό παράδειγμα: Ο Τραμπ λέει ότι όχι μόνο θα σκοτώνει τους τρομοκράτες, αλλά και τις οικογένειές τους, τις γυναίκες και τα παιδιά τους, καθώς οι ίδιοι δεν ενδιαφέρονται για τις δικές τους ζωές. Ήδη να λες κάτι τέτοιο μάλλον συνιστά έγκλημα πολέμου. Βλέπω λοιπόν τον στρατηγό Μάικλ Χέιντεν, πρώην διευθυντή της NSA – κοινώς, αληθινό παίκτη -, να λέει ότι ο στρατός θα αρνηθεί να υπακούσει σε μια τέτοια διαταγή του Τραμπ. Άρα στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο στρατός των ΗΠΑ θα παρακούσει τον πρόεδρο. Και τι θα κάνει μετά;

Τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί πολλάκις ως πρόσχημα για εισβολές. Να που μπορεί να τα δούμε και ως πρόσχημα για πραξικόπημα εντός των ΗΠΑ. Μακάρι οι Δημοκρατικοί να βγάλουν τον Σάντερς ώστε να μη χρειαστεί.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s